Two years ago I broke my coccyx bone. It was right before the new year and since I couldn't move, I ended up spending the New Year's Eve at home by myself, not risking the cheering hustle and bustle of the drunken city. But the next day, it was as if spring had come too soon. Not being able to resist the radiance of the sun, I decided to treat myself to a nice breakfast. I grabbed my embarrassing donut pillow wrapped up in a purple silk scarf (even style your embarrassments) and my resolutions notebook, which is annual filled and ignored. My choice of place was undoubtedly Mangerie.
The white hardwood floors, the open-kitchen, wooden tables, big baskets of lemons and oranges, book shelves filled with cookbooks... all add up to the ease and charm of the place. The menu is fresh and deliciously generous in its variety and taste for all meals of the day. But of course, my favorite is the balcony, overlooking the reds of the rooftops layered with the infinite blue of the water, hosting the lingering boats.
So this morning I am off to Mangerie for another lovely solo breakfast, before I meet up with the girls to explore Cukurcuma, walk around and take pictures.... Last few weeks of the summer. I hope you're taking advantage of it as well.
İki yıl önce kuyruk sokumumu kırmıştım. Tam yeni yılın öncesiydi ve doğrudürüst hareket edemediğimden tek başıma evde geçirmiştim, sarhoş şehrin neşeli itiş kakışını riske almadan. Ertesi gün sanki ilkbahar erken gelmiş gibiydi. Güneşin ışıltısına karşı koyamayıp kendimi güzel bir kahvaltıya götürmeye karar vermiştim. Mor ipek bir şala sardığım utandırıcı simit yastığımı (evet, utancınız bile stilli olsun!) ve yıldan yıla doldurulup unutulan ''yeni yıl kararları'' defterimi aldığım gibi çıktım. Seçtiğim yer şüphesiz Mangerie'ydi.
Beyaz parkeler, açık mutfak, ahşap masalar, içi limon, portakal dolu kocaman sepetler, yemek kitabıyla dolup taşan raflar... hepsi buranın rahatlığı ve hoşluğuna katkıda bulunuyor. Menü taze ve sunduğu çeşitle leziz bir cömertliğe sahip. Ama tabii ki favorim balkon, çatıların kırmızısıyla birleşen, tekneleri ağırlayan, derin mavisiyle denize bakıyor.
Bu sabah da solo bir kahvaltı için Mangerie'ye gidiyorum. Sonrasında da ne zamandan beri istediğim Çukurcuma'yı keşfe çıkacağım, yürüyerek, bol bol resim çekerek... Yazın son birkaç haftası. Umarım keyfini çıkartıyorsunuzdur.
Beyaz parkeler, açık mutfak, ahşap masalar, içi limon, portakal dolu kocaman sepetler, yemek kitabıyla dolup taşan raflar... hepsi buranın rahatlığı ve hoşluğuna katkıda bulunuyor. Menü taze ve sunduğu çeşitle leziz bir cömertliğe sahip. Ama tabii ki favorim balkon, çatıların kırmızısıyla birleşen, tekneleri ağırlayan, derin mavisiyle denize bakıyor.
Bu sabah da solo bir kahvaltı için Mangerie'ye gidiyorum. Sonrasında da ne zamandan beri istediğim Çukurcuma'yı keşfe çıkacağım, yürüyerek, bol bol resim çekerek... Yazın son birkaç haftası. Umarım keyfini çıkartıyorsunuzdur.
 |
| Mangerie, Istanbul |
 |
| Mangerie, Istanbul |
No comments:
Post a Comment